azmaq

f.
1. Yolu itirmək, istiqaməti itirmək. Meşədə azmaq. Atlılar yolu azdılar. – <Həkim:> Axı necə oldu ki, belə sağlam və qüvvətli adam olduğunuz halda, birdən azdınız və evinizin yerini itirdiniz? C. C.. Kənardan baxana elə gəlirdi ki, bu maşın azıb, yoldan çıxmışdır. M. C.. İndi yay günü Mil düzün(də) . . azan yolçunun susuzluqdan qorxusu yoxdur. İ. Ə..
2. Doğru yoldan çıxmaq, yanılmaq, sapmaq. <Şəhrəbanı xanım:> Çox yaxşı, sən azıbsan; yolundan, izindən çıxıbsan, get! M. F. A.. Sən azma sədaqət yolunu, sevgili qardaş! C. C..
3. məc. Coşmaq, qudurmaq, həddini aşmaq, şiddət göstərmək. Sən lap azmısan ha! – <Ağ zanbaq:> Gərçi uzundursa mənim yarpağım; Yoxdu yenə lovğalığım, azmağım. A. S..
◊ Ağlı azmaq – bax ağıl
1. Əməli azmaq – bax əməl. Hər yol(un)dan azan – hər bir adam, hər ötən, hər kəs, hər yetən. <Arvad:> Sən də hər yoldan azanı evə buraxırsan. S. R.. Kəkliyi azmaq – bax kəklik. Nə iti(m) azıb – «nə işi(m) var, getməz, getmərəm» mənasında. <Şəhrəbanı xanım:> Firəngdə onun nə alıb-verəcəyi var, Parijdə onun nə iti azıbdır? M. F. A.. <Zeynəb xanım:> Mənim elə yerlərdə nə itim azıb? M. C..

Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti. 2009.

Look at other dictionaries:

  • azma — «Azmaq»dan f. is …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • yol — is. 1. Gediş gəliş və nəqliyyat işləməsi üçün zolaq şəklində ayrılmış yer. Kəndarası yol. Bu yol haraya gedir? Avtomobil yolu. Şose yolu. – <Yusif şah> əmr elədi ki, hər yerdə yollar təmir olunsun və lazım məqamlarda və mənzillərdə körpülər …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ağıl — 1. is. <ər.> 1. İnsanda düşünmə və dərketmə qabiliyyəti; zəka. // Şüur, idrak. Bu növcavan gülüzlü, xoşsifətli olub, ağıl və kamalı üzündən məlum edirdi. N. N.. Ağıl deyir, qalmayacaq yer üzündə qandan əsər; Hər könülə ilham kimi gələcəkdir …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • kəklik — 1. is. Toyuq cinsindən əlvan tüklü çöl quşu. Çil kəklik. Ağ kəklik. – Çoban oxur, çalır, dağlar səslənir; Nə anladır o kəkliklər turaca? A. Ş.. Hava işıqlaşanda kolluqlardan bildirçin, turac, kəklik pırıldaşıb qalxdıqca <bəylər> alıcı… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • əməl — 1. is. <ər.> İş, feil. Onun sözü ilə əməli düz gəlmir. – <Cənnətəli ağa:> Onu bura çağır görüm, bu nə əməldir, mənim başıma gətirir. N. V.. 2. İcra, yerinə yetirmə. Əməl etmək (eləmək) – yerinə yetirmək, icra etmək, riayət etmək.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • azişmax — I (Şəki) azmaq. – Yolu azişmişdim, zornan tapbişəm sizi II (Şəki) huşunu itirmək. – Hağlı azişifdi, gedə danışığını bilmiyi heç …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • azqıntı — düşməx’: (Ağdam) azmaq. – Keşmişdə olur iki uşax, ollar azqıntı düşür, itir …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • cilitməx’ — (Cəbrayıl, Zəngilan) yolunu azmaq, yolundan çıxmaq …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • əynəş — (Goranboy) azmaq …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

  • vələdi dönməy — (Yardımlı) üzü dönmək, yolunu azmaq. – Vələdi dönüb onun …   Azərbaycan dilinin dialektoloji lüğəti

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.